Komt ie dan he…..
De afgelopen 2,5 week was het hier een komen en gaan van gezelligheid. En eerlijk is eerlijk: dat is helemaal niet verkeerd als je midden in een verbouwing zit. Sterker nog… met een beetje extra handjes gaat het allemaal ineens een stuk sneller.
Gerben, Jolanda en Jelte waren een paar dagen bij ons en staken, zoals dat bij ons inmiddels een beetje gebruikelijk is, ook de handen uit de mouwen. Er werd flink geholpen aan Place de Cance. En Jelte? Die maakte tussendoor heerlijke pannenkoeken. Topper! En dat kwam mooi uit, want diezelfde dag arriveerde ook de familie Bemthuis voor een verblijf van 2,5 week. Vakantie, zeiden ze. Nou ja… vakantie.
Wat hebben we samen ontzettend veel kunnen doen.
Jeroen liet even zien wat een vakman en timmerman kan. Hij verhoogde de bar en bouwde er een geweldige overkapping bij. Echt zo’n stukje werk waarvan je denkt: ja, dáár wordt het ineens mooi van. Stevig, praktisch en precies passend bij de plek. We zijn er ontzettend blij mee!
En ondertussen werd er ook goed voor de innerlijke mens gezorgd. Ilse had de catering uitstekend voor elkaar en zorgde tussendoor voor een natje en een droogje. Wel zo belangrijk als er flink gewerkt moet worden. Ilse en Djuna gingen daarnaast creatief aan de slag met mooie planken, die inmiddels een plekje aan de bar hebben gekregen. Een klein detail misschien, maar juist dat soort dingen maken het steeds meer óns plekje.
Brent was een week bij ons en gaf als 19-jarige geheel uit zichzelf aan dat het hier toch wel heerlijk vertoeven was. Kijk, dat horen we natuurlijk graag. Zeker als je bedenkt dat hij tussen het klussen, zwemmen en buitenleven door ook nog gewoon een beetje vakantie had.
Brent en Ben
En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, waren ze met z’n allen ook een beetje vervangend baasje van Ben. Want volgens Ben waren wij regelmatig “te druk”. Hij vond het dan ook helemaal prima om zich bij iemand anders te melden voor aandacht, een aai, een stukje wandelen of gewoon gezellig aanwezig zijn. Hij heeft zichtbaar genoten van al die extra baasjes.
Tussendoor kwamen Alex en Huberdien een dagje kijken waar wij ons toch in vredesnaam hadden neergestreken. Voor Huberdien was de rit hiernaartoe best spannend, maar eenmaal aangekomen bleek het de moeite meer dan waard. En het mooie was: het gaf ons meteen een goede reden om een dagje helemaal niets te doen. Zwembad, benen omhoog en genieten maar.
Wij gingen ondertussen vol aan de bak om Place de Cance klaar te krijgen. Gineke en Uco mochten als proefgasten testen of alles een beetje naar wens was. Bijna alles was af. De punten die zij nog aangaven, waren precies de dingen waar wij simpelweg geen tijd meer voor hadden gehad. En eerlijk? Dat vonden wij eigenlijk een compliment.
Uco heeft zich daarnaast nog heerlijk uitgeleefd in het bos. Bomen en struiken eruit en… wat een verschil! Letterlijk meer licht. Je ontdekt hier steeds opnieuw wat snoeien met zo’n terrein doet.
Vandaag zijn de Bemthuisjes als laatste vertrokken. We zijn ontzettend blij met alles wat er is gedaan, maar we gaan de gezelligheid zeker missen.
Gelukkig staat er alweer genoeg op het programma. Deze week de puntjes op de i bij Place de Cance, al het hout bij elkaar sprokkelen en… een begin maken met Place des Cordeliers.
Want ja, we willen natuurlijk snel kunnen gaan verhuren. En ondertussen kondigen de volgende vrienden zich alweer aan.
Het blijft hier dus gewoon een beetje: werken, genieten, mensen ontvangen en weer verder bouwen aan die mooie droom.
Vooruitblik
Op naar Place des Cordeliers!
Wordt vervolgd… 🇫🇷🌿